Boek: Generatie EI

Geschatte leestijd: 5 minuten

Generatie Y zijn mensen geboren tussen pakweg 1985 en 2000, ook wel 'Millennials' genoemd. Ik las het boek Generatie EI om iets meer van 'mijn' generatie te begrijpen, want we kampen met hele specifieke twijfels en onzekerheden als 'falen, hoge verwachtingen en keuzestress' zoals al op de kaft van het boek te lezen. 

Schrijfster Rosa geeft zichzelf als voorbeeld van hoe veel millennials zich in de huidige maatschappij gedragen: Altijd maar druk en altijd maar het beste willen zijn en doen. Deze leefstijl maakte haar overspannen, iets wat velen zullen herkennen. In haar boek schrijft ze over hoe dit zo is gekomen en, uit eigen ervaring, wat je zou kunnen doen om dit te voorkomen. 

 

Ondanks veel lovende reviews die ik online las over dit boek, moet ik eerlijk bekennen er minder enthousiast over te zijn. Ik herkende mezelf niet zo. Misschien zit ik aan een te 'oude' kant van de generatie; het is nogal een kloof, de generatie van '85 tot en met '00... De jongste zit anno 2019 nog in het examenjaar vwo, de oudste heeft al 2 kinderen en een koopwoning. 

Maar misschien komt het ook omdat het in mijn ogen te veel gebaseerd is op Rosa's eigen ervaringen en eigen kringen. In die specifieke situaties heb ik me simpelweg nooit bevonden en ik vind het een moeilijk uitgangspunt. Het voelde een beetje als alle millennials over één kam scheren en het zal aan mijn karakter liggen, maar daar werd ik wat recalcitrant van. Met regelmaat dacht ik 'ja maar dat dit voor jou zou werken, betekent niet dat het ook voor mij werkt'. 

 

De hoofdstukken waarin ze meer de breedte ingaat en bronnen (onderzoeken, lezingen, artikelen) raadpleegt vind ik een stuk interessanter! Wat citaten die mij positief opvielen, om je een indruk te geven van de inhoud van het boek: 

 

Schrijf eens voor jezelf op wie jij bewondert in je omgeving, en welke kwaliteiten je dan waardeert in die persoon (...) Kijk dan naar manieren om deze kwaliteit meer in jezelf te ontwikkelen. Juist deze kwaliteiten wekken vaak jaloezie of afgunst op. Tijd om daarmee af te rekenen! 

Een hele leuke tip vind ik dit! Het is ontzettend waardevol om ook 'negatieve' emoties toe te laten en te onderzoeken. Want dit zegt heel veel, in dit geval dus bijvoorbeeld welke kwaliteiten of karaktereigenschappen je in een ander waardeert. Deze in jezelf ontwikkelen is misschien gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar het legt wel bloot waar jouw kernwaarden liggen.

Zo kan je jaloers zijn op een vriend die net een huis heeft gekocht. Waar komt dat vandaan? Is het een jaloezie op zijn financiële stabiliteit, op het feit dat hij nu 'klaar' is een gezin te stichten, op de status die achter een koophuis zit? Dus ligt jouw kernwaarde in financiën, in gezinsleven of in status? 

Vervolgens krijg je een klein beetje antwoord op de vraag die ook in dit boek voorkomt: Wie ben ik en wat wil ik eigenlijk? Millennials kampen veel met zogenaamde zingevingsvragen. Met het vinden van je kernwaarden neem je al een stap in de richting van een antwoord hierop. 

 

Deze zingeving wordt door het wegvallen van traditie ingekleurd door alle activiteiten die we doen in onze levens, daarom zijn die zijpaden zo belangrijk geworden. 

Daar heb je hem, het zingevingsvraagstuk! In het boek wordt uitgelegd dat dit vooral te maken heeft met het wegvallen van traditie: In de generaties voor ons hadden het geloof, het gezin waarin je was geboren en de gemeenschap nog veel invloed op wie je was en wat je plannen voor de toekomst waren. In de huidige maatschappij moet je dat helemaal zelf bepalen. 

Vroeger identificeerde je je met de (geloofs)gemeenschap waar je onderdeel van uitmaakte. Of, zoals mij nog wel eens gebeurt als ik in mijn geboortedorp rondloop 'gij bent er eentje van De Jong!': Je wordt meteen in een familie geplaatst en dat is wie je bent. 

Tegenwoordig moet je helemaal zelf zorgen voor een invulling van die identiteit. En dat wordt vaak gedaan door alle 'zijpaden' die je kiest: Welke studie? Welke baan? Welke sport? Welk vrijwilligerswerk? Welke vakantielanden? Welke extra-curriculaire activiteiten? 

Wat de druk op deze keuzes vervolgens extra zwaar maakt. Want wat als we 'fout' kiezen? 

  

Wat ik veel zie in mijn omgeving is dat we die verbindingen als vriendschappen makkelijk aangaan, maar ons daarna toch vaak bezwaard voelen om een beroep te doen op die verbinding, wanneer we bijvoorbeeld hulp nodig hebben (...) Maar wanneer je jezelf veroordeelt omdat je hulp nodig hebt, veroordeel je de mensen die je helpt net zo goed. 

Iedereen die ooit tegenover mij als coach (of als vriendin) heeft gezeten, heeft deze opmerking vast al eens mogen horen. Heel goed om deze ook in dit boek terug te vinden! Ik hoor veel mensen praten over het gevoel hun vrienden en familie 'lastig te vallen' wanneer ze problemen, gepieker of gevoelens zouden uiten. Als ze eens laat op de avond iemand nodig hebben om tegen te praten, maar ook gewoon als ze iemand nodig hebben om een keer samen mee die kast in elkaar te zetten. Hulp vragen wordt gezien als een zwakte, iets dat je vooral niet mag laten zien. 

Maar wanneer het wordt omgedraaid (een vriend vraagt jou om hulp), wil iedereen opeens voor elkaar klaar staan en is het 'helemaaaaaaal geen teken van zwakte maar júíst heel sterk'. Je voelt je waardevol als je een ander kan helpen en meer verbonden met diegene. 

Zou mooi zijn als jij anderen dat gevoel ook eens gunt, laat mensen jou helpen.  

 

Druk zijn is de makkelijke keuze. Het is makkelijk om je mee te laten voeren door alle afspraken en verplichtingen (...) Het is veel moeilijker om eens na te denken bij alle dingen die je te doen hebt en daar een duidelijke keuze in te maken. Er is meer moed voor nodig om minder te doen. 

Dit citaat spreekt eigenlijk al voor zich: Ga eens bij jezelf na, ben je zo druk omdat je het echt allemaal even leuk en belangrijk vindt? Of ben je druk omdat rust zou betekenen dat je een volle zaterdag lang geen afleiding hebt en je gedachten en emoties je wel eens zouden kunnen overweldigen? 

Bovendien heeft dit citaat ook weer het zingevingsvraagstuk in zich. Want als je gewoon 'ja' zegt op alles wat je wordt aangeboden, hoef je lekker niet na te denken over of je het aanbod wel of niet echt wil. Die overweging kan je namelijk alleen maken als je wéét wat je wil... 

In dit thema schrijft Rosa ook over zogenaamde 'pickers' en 'choosers', waarin pickers zomaar even snel een willekeurige keuze maken (doe mij die maar) terwijl choosers een weloverwogen keuze kunnen maken.  

 

We hebben geen excuus meer om te falen, omdat alle mogelijke middelen binnen ons handbereik liggen om iets wel te kunnen. En daarmee moeten we alles kunnen van onszelf, en is falen iets geworden wat alleen slecht geïnformeerde mensen/lakse mensen/domme mensen/slappe mensen doen. 

Dit citaat wordt in het boek natuurlijk omringd door genoeg tekst die het tegenspreekt. Het staat juist midden in een hoofdstuk wat pleit voor het falen; dat zouden we eens wat vaker openbaar moeten doen en vooral met elkaar moeten delen. Want 'van fouten maken leer je' is niet voor niet een waarheid, als je die fouten en leermomenten deelt kunnen ook anderen ervan leren. Helaas schamen we ons er te veel voor, want zoals dit citaat duidelijk maakt: Dat we falen is gewoon stom, het had niet gehoeven. Had je maar meer YouTube tutorials moeten kijken... 

Maar is die schaamte niet ook juist iets wat we met anderen moeten delen? Is het niet fijn om het daar samen over te hebben en te ontdekken dat iedereen (IEDEREEN!) fouten maakt en iedereen (IEDEREEN!!!) zich wel eens schaamt? Ik denk dat deze nare gevoelens af zullen nemen wanneer je doorkrijgt dat je echt niet de enige bent. Om er nog maar een cliché in te gooien: gedeelde smart is halve smart. 

 

Ik was misschien niet laaiend enthousiast over dit boek, maar zoals je las zitten er zeker interessante en herkenbare stukken in. Bovendien zie ik online bijzonder veel vijfsterrenrecensies. Wellicht ben ik een uitzondering... Dus ga hem zeker zelf lezen! 

Belangrijk: Geen van de betrokkenen bij dit boek hebben me gevraagd (laat staan betaald) om deze review te schrijven. Dit is uit eigen initiatief en is mijn persoonlijke mening. 

Share!